راوی بی ادعای مقاومت 

به گزارش خبرنگار نوید شاهد، عصر سه شنبه اول اردیبهشت ماه ،در مسجد امام جعفر صادق (ع) در میدان فلسطین تهران، دل‌های عاشقان مقاومت بار دیگر به رسم وفاداری گردهم آمدند. مراسم چهلمین روز شهادت سردار علی‌محمد نائینی، سخنگوی سپاه پاسداران و راوی خستگی‌ناپذیر جبهه‌های حق علیه باطل، با حضور جمعی از همرزمان، یاران انقلاب و دوستداران اهل بیت (ع) برگزار شد.

در این مراسم، ابتدا حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالله حاجی‌صادقی، نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران، به سخنرانی پرداخت. سپس مرتضی سرهنگی، مدیر دفتر ادبیات و هنر مقاومت انقلاب اسلامی و آقای جواد موگویی از رفقای نزدیک سردار نائینی و مستندساز حوزه جنگ دوازده‌روزه و جنگ تحمیلی سوم، سخنرانی کردند، در پایان نیز حاج صادق آهنگران، به مداحی و روضه‌خوانی پرداخت.

همرزم دیرین، پیشرو در جنگ شناختی

در ابتدا حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالله حاجی‌صادقی، نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران، در مراسم چهلم شهید علی‌محمد نائینی، با اشاره به دوستی و همرزمی دیرین خود با این شهید در دوران دفاع مقدس، او را فردی بسیار شجاع، جسور و پیگیر معرفی کرد. او تأکید کرد که شهید نائینی از برجسته‌ترین افرادی بود که از همان سال‌های دفاع مقدس صاحب‌نظر محسوب می‌شد و در عرصه مبارزه با جنگ شناختی دشمنان، همواره پیش‌رو و جلوتر از زمان خود حرکت می‌کرد. نماینده ولی فقیه در سپاه با اشاره به فعالیت‌های خستگی‌ناپذیر این شهید بزرگوار گفت که او تا یک روز قبل از شهادتش، با قدرت تمام به مجاهدت خود ادامه داد. حاجی‌صادقی در پایان سخنان خود خطاب به مردم حاضر در مراسم اظهار داشت:« دشمن می‌خواست ولایت را از امت بگیرد تا امت شکسته شود، اما مردم همچنان مقاومت می‌کنند و اراده ملت ایران در مبارزه با ظلم هرگز نخواهد شکست.»

می گفت: ارزش حقیقی جنگ  باید برای نسل امروز بازخوانی شود

در ادامه مرتضی سرهنگی، مدیر دفتر ادبیات و هنر مقاومت انقلاب اسلامی، در مراسم چهلم شهید نائینی به این نکات اشاره کرد:« در این چند سال اخیر، هر چه به گذشته برگشتیم، رابطه من و شهید نائینی بیشتر و عمیق‌تر شد. چند باری با او صحبت کردیم و هر بار ایده‌های تازه‌ای داشت. او طرحی را مطرح کرد و قرار شد آن طرح را با هم پیش ببریم.

یکی از کتاب‌های مرکز ما برای چاپ معلق مانده بود؛ کتاب‌هایی که محتوای بسیار ارزشمندی داشتند اما متأسفانه خواننده زیادی نداشتند. شهید نائینی پیشنهاد داد که این کتاب‌ها را با ترکیبی جدید و جذاب‌تر چاپ کنیم تا مخاطبان بیشتری پیدا کنند. این کار انجام شد و حاصل آن انتشار دو کتاب بود؛ کتاب خاطرات آقای رحیم صفوی به نام «یحیی» و دیگری کتاب خاطرات همسر گرامی سردار عزیز جعفری با عنوان « جاده های ناتمام». هر دو این کتاب‌ها توانستند خوانندگان بیشتری جذب کنند. شهید نائینی همیشه تأکید می‌کرد که ما باید در ادبیات جنگی به سمتی برویم که قیمت تمام‌شده جنگ را دربیاوریم؛ قیمتی که هنوز برای ما زنده و جاری است.

نویسنده وپژوهشگر ادبیات پایداری تاکید کرد: او همیشه دنبال این بود که فضایی ایجاد کند تا آن ارزش حقیقی جنگ برای نسل امروز بازخوانی شود. سردار نائینی معتقد بود اگر ما بتوانیم این قیمت را دربیاوریم، آن وقت می‌فهمیم از این مملکت و این انقلاب چطور باید دفاع کنیم. امیدوارم ما هم بتوانیم در عرصه ادبیات جنگ، حرکتی در خور شأن شهدایی مثل نائینی انجام دهیم.»

مجاهد تمام‌وقت در عرصه جنگ شناختی و روایت حقیقت 

سپس جواد موگویی، مستندساز حوزه جنگ دوازده‌روزه و جنگ تحمیلی سوم، توضیح داد: «بنده چندین سال در حوزه مستند و رسانه در کنار شهید نائینی فعالیت کردم. شهید نائینی واقعا تمام دغدغه را در جنگ چهل‌روزه و قبل از آن در جنگ دوازده‌روزه داشت. او همیشه به دنبال روایت قدرت از نیروهای مقاومت بود؛ یعنی روایت پیروزی در سطح واقعی. در جنگ دوازده‌روزه هم همینطور بود. برخلاف تمام روایت‌های نامعلوم و روایت‌های جعلی که دشمن ساخته بود، او  تمام تلاش خود را برای روایت واقعی از جبهه مقاومت انجام می‌داد. نکته مهم اینجاست که بیشتر سابقه‌ای که شهید نائینی در جبهه داشت، در حوزه تبلیغات و رسانه بود. با اینکه سن ایشان شصت و چند سال بود، اما در تفکر و عمل، اصلاً از فضای رسانه‌ای فاصله نداشت و خودش را همیشه در این مسیر حفظ کرده بود. او هیچ‌گاه از تحولات رسانه‌ای عقب نماند و تا آخرین روزهای حیاتش، یک مجاهد تمام‌وقت در عرصه جنگ شناختی و روایت حقیقت بود.»

شهید نائینی ، یک مکتب انسان ساز بود 

حجت السلام و المسلمین آقای محمد برمائی داماد شهید والامقام سردار نائینی، در حاشیه این مراسم در گفتگو با خبرنگار نوید گفت: «سردار نائینی تنها یک فرمانده رسانه‌ای و نظامی نبود؛ او یک مکتب انسان‌ساز بود. خانواده‌دارترین و خانواده‌دوست‌ترین فردی بود که من در زندگی دیده‌ام. همه از شخصیت علمی، نظامی و رسانه‌ای او می‌دانند و از مجاهدت‌هایش آگاه اند. اما شاید فقط کسانی مثل من و نزدیکانش بدانند که یکی از درجات رفیع شهادتش، خانواده‌دوستی‌اش بود. شهید نائینی عاشق بچه‌هایش بود، عاشق خانواده‌اش. با همه پرکاری و پرتلاشی و مسئولیت‌پذیری‌اش، همیشه دنبال یک فرصت بود که همه خانواده را دور هم جمع کند. به هر بهانه‌ای؛ به بهانه روضه، به بهانه عید، یا حتی بی‌بهانه. آن لبخندی که شما در عکس‌ها روی لبانش می‌بینید، بدانید که در جمع خانواده، چند برابر بود. هیچ‌وقت حس ناامیدی به کسی نداد. در وصیت‌نامه‌ اش هم یکی از مهم‌ترین چیزهایی که به شدت توصیه کرد، حفظ رابطه عاطفی، صله رحم و احترام بین اعضای خانواده بود. همسر، تربیت دینی فرزندان و احترام به زن برایش بسیار اهمیت داشت. بنده افتخار می‌کنم که داماد چنین سردار بی ادعایی هستم. روحش شاد و راهش پررهرو.»

سردار شهید نائینی که در ۱۱ فروردین ۱۳۳۸ به دنیا آمد، پس از عمری مجاهدت در عرصه رسانه و تبیین، سرانجام در ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ به خیل شهدا پیوست. او که نقشی بی‌بدیل در روایت «جنگ تحمیلی سوم» و محور مقاومت داشت، امروز با فقدانش، خلأ یک راستگوی رسانه‌ای را در سپهر انقلاب به جا گذاشته است. 

انتهای گزارش